مرداد ماه داغی است، داغی مرداد داغ دل است، داغ کودتای 28 مرداد که بر دل نسل‌ها نشسته است، انگار هر کودکی که در ایران به دنیا می‌آید با خود داغ این روز منحوس را دارد! آری هر نسلی با داغی به دنیا می‌آید اما داغ مرداد داغ همه‌ي نسل‌هاست.
پانزده مرداد روز تولد "هفتان‌" است. مریم مهتدی عزیز یادش بود، من به یاد نبودم، این روزها آن قدر گرفتار زندگی هستم که شمار روزها هم از دست‌ام رفته، اما مریم یادش بود، حتما بسیاری یادشان هست یا الان به یاد آورده‌اند که: ای داد هفتان...
روزی برای هفتان نوشته بودم و قول داده بودم که برایش جشن ده سالگی بگیریم، وقتی که موهای من کمی سفید شده و مریم و جلال و دیگران از سی گذشته‌اند و سید همچنان پیر ماست.
حالا هفتان میان همهمه‌های خرداد و مرداد گم شده، حالا که فکر می‌کنم می‌بینم هفتان، همان روزها باید می‌رفت، چون اگر می‌ماند این روزها می‌رفت، اما چه فرقی می‌کند آن روزها و این روزها، مهم رفتن است که برای امثال او زیاد اتفاق می افتد...
سرگذشت هفتان را همه می‌دانیم، هفتان هم سرگذشت ما را می‌داند که چطور بعد او بعد او به فیس‌بوک رفتیم، به تویتر رفتیم، به گودر و فرند‌فید رفتیم و به یاهو 360 پناهنده شدیم و... هفتان تمام سرگذشت ما را می‌داند جز یک چیز، بدون او ما هر جا رفتیم به فکر او بودیم، هستیم...

در همین باره: مریم مهتدی http://www.page-13.com/2009/08/762.php